Technologia światłowodowa (Fiber)

FITL (Fiber In The Loop) - światłowodowy system sieci abonenckiej

Najnowszą propozycją światowych koncernów telekomunikacyjnych są światłowodowe systemy abonenckie, umożliwiające wspólną realizację różnorodnych usług telekomunikacyjnych i telewizyjnych. Do tego typu systemów należy system znany pod nazwą FITL, czyli Fiber In The Loop (tłum. światłowód w pętli abonenckiej). FITL umożliwia budowę wspólnej sieci dla obsługi abonentów telefonicznych i telewizyjnych z ograniczeniem lub całkowitym wyeliminowaniem stosowanych do tej pory kabli miedzianych. Systemy FITL wychodzą naprzeciw stale rosnącym wymaganiom stawianym operatorom publicznych sieci telekomunikacyjnych. Oprócz zapewnienia podstawowych usług telekomunikacyjnych, takich jak łączność telefoniczna, coraz więcej mówi się o możliwości świadczenia usług wykraczających poza podstawowy zakres, takich jak usługi multimedialne: wideo na żądanie, wideokonferencje, wideotelefon, szybki dostęp do sieci internet, elektroniczne zakupy i tym podobne. System FITL w szerokim zakresie wykorzystuje technikę światłowodową, uznaną i sprawdzoną w kablowych liniach teletransmisyjnych. Zakłada ona stosowanie nośników optycznych głównie w magistralnej oraz rozdzielczej części klasycznej sieci dostępowej. Zależnie od ulokowania optycznej jednostki sieciowej ONU (Optical Network Unit) można wyróżnić trzy architektury sieci: FTTB (Fibre To The Building), FTTC (Fibre To The Curb) lub FTTH (Fibre To The Home). Nazwa architektury opisuje miejsce umieszczenia ONU. Wszystkie te rozwiązania mogą wykorzystywać transportową część sieci telekomunikacyjnej do dostępu do węzła usług, która także oparta jest na kablu światłowodowym.

Model odniesienie dla architektury FITL

System FITL składa się z następujących elementów:

a) OLT (Optical Line Termination) - zakończenie linii optycznej zwane czasami HDT (Host Digital Termination),
b) ONU (Optical Network Unit) - jednostka sieci optycznej,
c) ODN (Optical Distribution Network) - optyczna sieć dystrybucyjna.


Zakończenie linii optycznej OLT stanowi rodzaj styku sieci dostępowej z punktem dostępu do usług telekomunikacyjnych (w zależności od konfiguracji sieci może nim być węzeł dostępowy lub bezpośrednio węzeł usługowy np. centrala). Fizyczne połączenie pomiędzy OLT oraz jedną bądź większą liczbą jednostek sieci optycznej ONU jest zrealizowane za pośrednictwem sieci dystrybucyjnej ODN na jednym lub dwóch włóknach światłowodowych, w zależności od zastosowanego sposobu transmisji (możliwy duplex, diplex lub simplex). Jednostka ONU, przekazuje między ODN a abonentem informacje użytkowe danej usługi telekomunikacyjnej. Punktem styku użytkownika z siecią dostępową jest gniazdko abonenckie.

Specyfikacja architektur FTTC, FTTB, FTTH

W zależności od umiejscowienia modułu ONU w sieci dostępowej wyróżniamy trzy architektury sieci FITL:

a) FTTC - Fiber To The Curb,
b) FTTB - Fiber To The Building,
c) FTTH - Fiber To The Home.

Należy tu podkreślić, że powyższe specyfikacje określają stopień penetracji medium światłowodowego w głąb sieci dostępowej. Transmisja od ONU do abonenta opiera się na klasycznej sieci dostępowej, czyli na tradycyjnej skrętce miedzianej wykorzystującej jedną z dostępnych technik transmisyjnych xDSL. Wszystkie wymienione wyżej rozwiązania zapewniają wystarczające pasmo dla obecnych jak i przyszłych aplikacji interaktywnych, dystrybucyjnych, wąskopasmowych czy szerokopasmowych.

1    2    3